خاطره/ تواضع و نماز اول وقت

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید روحانی مدافع حرم، «صالح حسن‌زاده» اول فروردین‌ماه۱۳۴۶ در خانواده‌ای مذهبی در خرمشهر به دنیا آمد. وی تحصیلات حوزوی خود را در مدرسه علمیه رضویه خرمشهر آغاز کرد و سپس برای ادامه تحصیل به قم رفت و از محضر آیت‌الله میرزا جواد تبریزی (ره) بهره برد.

وی حدود هشت سال در حوزه علمیه نجف اشرف تحصیل کرد و در سال‌های۱۳۹۱ یا۱۳۹۲ به جمع نیرو‌های مقاومت پیوست. او که از جانبازان دوران دفاع مقدس بود، درآمد حاصل از تبلیغ را برای کمک به نیازمندان و امور خیریه هزینه می‌کرد.

شهید صالح حسن‌زاده سرانجام در ۲۴ آبان ماه۱۳۹۴، هم‌زمان با اربعین حسینی، در شهرستان بیجی استان صلاح‌الدین عراق، در نبرد با تروریست‌های تکفیری داعش به شهادت رسید. خبر شهادت او از سوی یکی از هم دوره‌ای‌های عربش به فرزند وی اطلاع داده شد و پیکر مطهرش تاکنون به آغوش خانواده بازنگشته و جاویدالاثر است.

متن خاطره:

بعد از شهادت پدرم صحنه‌های متفاوتی در میان رزمندگان رقم خورد که هر کدام گوشه‌ای از شخصیت والای او را نمایان می‌کرد.

یکی از فرماندهان ارشد حشدالشعبی، وقتی خبر شهادت «شیخ صالح» را شنید، تاب نیاورد؛ اندوه عمیقی تمام وجودش را فرا گرفت و اشک بر دیدگانش جاری شد.

این حجم از بی‌تابی تعجب همرزمان آن فرمانده را برانگیخت.

یکی از نیرو‌ها که از این دگرگونی حال فرمانده شگفت‌زده بود، جلو آمد و با تردید پرسید: «ما در این مسیر، شهدای بسیاری تقدیم کرده‌ایم؛ چه شد که برای شهادت شیخ صالح این‌گونه بی‌قرار شدید و اشک ریختید؟»

فرمانده در حالی که هنوز رد اشک بر گونه داشت با صدایی بغض‌آلود پاسخ داد: «مدت زمانی که با شیخ صالح هم‌سنگر بودم، رفتار و تواضع او مرا مسحور کرد. او شخصیتی متفاوت داشت؛ حتی در اوج عملیات‌ها و در میان آتش و خون، جایی که مرگ هر لحظه به ما نزدیک بود و فرصت سر خاراندن نداشتیم، لحظه‌ای از اقامه نماز اول وقت غفلت نمی‌کرد. پایبندی او به بندگی پروردگار در آن شرایط سخت میدان نبرد، درسی بود که هرگز از خاطر من نخواهد رفت.»

انتهای پیام/