از آموزش رادار تا آخرین لحظه؛ روایت زندگی شهید هوافضای سپاه

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید، فارغ‌التحصیل رشته نقشه‌برداری بود و در حوزه مهندسی عمران و محاسبات از توانایی بالایی برخوردار بود. پس از مدتی فعالیت در زمینه نظارت بر ساخت‌وساز، به دلیل علاقه‌اش به خدمت در نظام و انجام وظیفه در لباس مقدس سپاه، به نیروی هوافضای سپاه پیوست. او در سامانه‌های تخصصی مرتبط با رادار و GPS مهارت داشت و با استعداد و یادگیری قوی، دوره‌های تخصصی متعددی را پشت سر گذاشت.

به گفته پدرش، با وجود سختی کار، او را همواره مهربان و خوش‌رو می‌دیدند و هیچ‌گاه از او عصبانیت ندیده بودند. احترام به پدر و مادر برایش اهمیت ویژه‌ای داشت و می‌کوشید در مناسبت‌های مختلف خوشحالشان کند؛ چنان‌که آخرین بار به مناسبت روز مادر، آن‌ها را به قم و جمکران برد و همواره به برادر کوچک‌ترش سفارش می‌کرد مراقب باشد پدر و مادر در سختی نیفتند.

خانواده پس از شهادت متوجه شدند که او در جنگ دوازده‌روزه مجروح و بر اثر گازهای ناشی از انفجار دچار آسیب ریوی شده است؛ اما او هرگز چیزی نگفته بود و خانواده تنها سرفه‌های مداومش را می‌دیدند. بنا بر روایت فرمانده هوافضای سپاه در اشتهارد، او در آموزش نیز مهارت خاصی داشت و می‌توانست در کمتر از دو هفته، تمام مباحث پیچیده رادار را به یک نیروی تازه‌وارد آموزش دهد. اطرافیان و همکاران نیز همواره از رازداری و حفاظت گفتار عالی او یاد می‌کنند.

در جریان جنگ دوازده‌روزه، هنگامی که جنگنده‌ها نزدیک می‌شدند، او در سایت تلاش می‌کرد روی آن‌ها قفل کند. پس از اتمام مهلت، زمانی که همه گروه بیرون رفته بودند، او در سایت مانده بود تا کدها را برای ردگیری بفرستد. در نهایت فرمانده ناچار شد به داخل برگردد، کابل مانیتور را از برق بکشد و او را بیرون بیاورد. او در همان حادثه آسیب دید، اما نه به کسی گفت و نه اقدامی برای دریافت امتیاز جانبازی کرد.

سرانجام در روز دهم اسفند، ساعت هشت‌ونیم صبح، طی تماسی با خانواده سفارش کرد که در این شرایط جنگی مراقب باشند و بیرون نروند؛ و همان شب در ساعت هشت‌ونیم، در حمله دشمن صهیونیستی ـ آمریکایی با بمب‌های سنگرشکن به محل هوافضای سپاه در اشتهارد، به مقام شهادت نائل آمد.

انتهای پیام/