وصیت نامه شهید حسین آقایی بلیانی:
بسم الله الرحمن الرحيم
«وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ﴿۱۶۹﴾»
سلام بر انبياء و سلام بر اوصياء و سلام و درود فراوان به تمام شهيدان راه حق و آزادى. سلام بر خمينى كبير، رهبر انقلاب اسلامى.
سلام بر مادرم و سلام بر پدرم و سلام بر همشهريهايم و سلام بر برادر مهربانم. حال كه به جبهه حق عليه باطل عازم مىشوم فقط و فقط هدفم الله و ديگر هيچ. و مىخواهم به اين نابخردان و بىدينان بفهمانم كه اگر نبودم در صحراى كربلا به نداى حسين لبيك گويم، حال به نداى حسين زمانم، خمينى بتشكن لبيك سر مىدهم و با خون ناقابل خود درخت اسلام را بارور مىسازم.
مادرم، پدرم، مىدانم كه براى آمدنم ثانيهشمارى مىكنيد ولى چه كنم كه خدا مرا به مهمانى دعوت كرد و من با عشقى لبريز از شوق خواهان شدم. خدايا مگر من چه كردهام كه شهيد نمىشوم. ديگر خجالت مىكشم كه وصيتنامه بنويسم، خدا كند كه اين آخرين وصيتنامهام باشد.
پيام به پدر و مادرم: پدر و مادر مهربانم از شما مىخواهم كه همچون خانواده شهدا عمل كنى. برادرم تو هم همچنين. پيام به برادران انجمنى: از شما مىخواهم كه دست از تعليمات خود برنداريد و فقط فىسبيلالله كار كنيد. خدا كند كه هواى نفسانى شما را نگيرد.حسين آقايى بلیانی
