در سی‌و دومین سالگرد ارتحال امام (ره)؛
نوید شاهد - نسرین ژولایی در یادداشتی نوشت: «اماما، مقتدای من، در استانه ارتحالت، بار دیگر با تو پیمان می‎بندم؛ تا وقتی که توان دارم راهت را ادامه داده، با تاسی از مقام معظم رهبری حضرت ایت الله خامنه ای از پا ننشینم و جانم را نثارت نمایم.»

 

به گزارش نوید شاهد البرز؛ "نسرین ژولایی" دبیر ادبیات و فعال حوزه فرهنگ ایثار و شهادت و همچنین رزمنده دوران دفاع مقدس، در سالگرد ارتحال رهبر کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) دلنوشته ای را تقدیم مخاطبان نوید شاهد می کند. در ادامه این دلنوشته را بخوانید. 

یادداشت یک رزمنده: در آستانه ارتحالت بار دیگر با تو پیمان می‎بندم...

بسم الله الرحمن الرحیم
 می خواهم راجع به مردی سخن بگویم که مظهر انسانی کامل، کسی که با ذره ذره وجودش اسلام را درک کرد و از معدود افرادی که ره کمال را طی نموده و در ردیف اولیای الهی قرار گرفت. متفکری بزرگ در عصر حاضر، عارفی بی نظیر که در قلب همه جا داشت. کسی بود که توانست کشتی متلاطم اقیانوس وطن را به سر منزل مقصود برساند.
 او احیاگر اسلام ناب محمدی(ص) بود و شخصیتش وصف ناشدنی است. او عزت را به مسلمانان نه تنها در ایران، بلکه به کل عالم برگرداند. در دوران حکومت پهلوی و عصر جاهلیت، شخصیت زن در زیر چرخ های بی عدالتی و تبعیض خورد شد و زن بازیچه ای در دست هوس بازان بود. در عصری که شخصیت وجودی زن، لگدمال و ملعبه دست دیگران شده و از آن برای تبلیغات سوء استفاده می کردند، به زنان بها و جایگاه و آزادی بخشید. سعادت و شقاوت کشورها بسته به وجود زنان است.


***
اماما،مقتدای من، رهبرم؛ وقتی اولین بار سال ۱۳۵۶عکس زیبایت را دیدم،گوی چشمان نافذت با من حرف میزد،متحول شدم، به تو ارادت قلبی پیدا کردم. بر این باور بودم که تو ره گشایی.
ارامشی در وجودم، اطمینانی در قلبم که اری او امام و مقتدای من‌ است.خستگی ناپذیر و عاشقانه در مسیرت گام نهادم و می دانستم این ره به سر منزل مقصود می‌رسد.
 
حضرت امام خمینی رحمت الله به همراه فرزندش سید مصطفی و عده‌ای از یاران در ۱۳ مهر سال ۱۳۴۳ به بورسای ترکیه و بعد به نجف اشرف تبعید شدند. ایشان در عراق با وجود تنگناها و فشارهای زیاد از مواضع خود عقب‌نشینی نکردند. شورای فرماندهی بعث عراق حکم اخراج امام را از عراق ابلاغ کرد و ایشان با سختی و مصائب فراوان ابتدا به کویت عزیمت کرد،ولی انجا پذیرایش نبودند و اجبارا به پاریس تبعید شد و در منزلی استیجاری در حومه پاریس محلی به نام نوفل لوشاتو سکونت کرد.
 در نوفل لوشاتو جمع بیشتری از مردم با اندیشه و قیام ایشان آشنا شدند، رژیم پهلوی بر این باور بود که تبعید امام از ایران باعث تضعیف نهضت امام خواهد شد.
  برخلاف این، امکان دسترسی و ارتباط با افراد در ایران مهیا شد و زمینه ساز انقلاب فراهم گردید. حضرت امام خمینی رحمة الله ناگهان به یک چهره خبرساز بین المللی تبدیل شد و بر جهانی شدن انقلاب اسلامی کمک کرد.
 به روشنگری و استمرار هدف‌های عالیه خود پرداخت و در دوازدهم بهمن سال ۱۳۵۷ با استقبال بی سابقه مردم وارد کشور ایران شد.
ابتدا به مزار شهدا رفت و طی میثاقی با مردم و شهدا به سخنرانی پرداخت.
 

  • از معدود دستاوردهای آن بزرگ مرد جهان توحید:
     
    - ایجاد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ جهت حفظ نوامیس مردم و برطرف کردن توطئه ها علیه نظام و ایجاد آرامش و نظم از ترور اشجار در کشور
    - ایجاد نهضت سواد آموزی؛ جهت آموزش خواندن و نوشتن و افراد محروم و ریشه کن کردن بی سوادی در کشور
    - ایجاد بنیاد شهید و جانبازان جهت ترویج فرهنگ ایثار و شهادت و زنده نگه داشتن یاد شهدا
    - بر پایی جهاد سازندگی؛ بازسازی و نوسازی مناطق جنگ زده و کمک و دسترسی به روستاهای آسیب دیده و نوسازی مناطق جنگ زده .
    - تشکیل بسیج مردمی؛ یکی از شاخص‌هایی که الگو و همگانی شد، به نام ارتش ۲۰ میلیونی که در هر کوی و برزنی بسیج محلی جهت دفاع از آن منطقه تشکیل داد و جهت حفظ امنیت نظام، کاری ستودنی صورت گرفت .


***
رهبرم، مقتدای من.
وقتی سال ۱۳۵۹عراق به سرکردگی استکبار،ناجوانمردانه به ایران تعرض کرد،سراز پا نمی شناختم،علی رغم مخالفت‌های شدید خانواده ام، فرمانت را لبیک گفتم و وارد عرصه مجاهدت در راه تو شدم.
۱۷سال بیشتر نداشتم ولی ترس برایم معنا نداشت، سخنان نافذت در گوشت و خونم عجین شده بود، به جبهه رفتم تا فدای رهبرم بشوم.
رهبری که بیانات، سخنرانی ها و وجود نازنینش و راهنمایی هایش در گذر زمان برای ما نمایان می‌شود و کم نظیر است. برای این روزها هم که نزدیک انتخابات است همیشه سفارش می کردند که همه آحاد ملت در این تکلیف شرعی و فریضه الهی شرکت کنند.
اماما، مقتدای من، در آستانه ارتحالت،بار دیگر با تو پیمان می بندم ؛
تا وقتی که توان دارم راهت را ادامه داده ، با تاسی از مقام معظم رهبری حضرت ایت الله خامنه ای از پا ننشینم و جانم را نثارت نمایم.
 فقدان پدر دلسوز بر جگر ملتی عاشق ماند.
 خمینی کبیر، ای نجات بخش ملت کبیر ایران، به تو عشق می ورزم و راهت را ادامه می‌دهم.
 اماما، امروز از رهنمودهایت الهام‌ گرفته الگو و سرمشق  زندگیمان قرار می‌دهیم.
 ای کاش، ای پیر، نزد ما بودی
 باغبان این جوانه‌ها بودی
 (امام خمینی رحمة الله حقیقتی است جاودانه نامت ماندگار و راهت پر رهرو)

انتهای پیام/

برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
مطالب برگزیده استان ها
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده