شهید «محمد دماوندی» در وصیت‌نامه خود با تأکید بر وفاداری به اسلام، قرآن و آرمان‌های انقلاب، از خانواده و همرزمانش خواست لحظه‌ای از حمایت امام خمینی (ره) دست نکشند و اجازه ندهند خون پاک شهدا پایمال شود.
شهید «علی‌اصغر ابوالفضلی» در وصیت‌نامه خود، جهاد و ایستادگی در برابر ستمکاران را از وظایف همیشگی مسلمانان می‌داند و با تأکید بر دفاع از حق و مظلوم، می‌نویسد: «ما که از کشته شدن باکی نداریم. باید در برابر ستمکاران ایستادگی کرد.»
«شهید علی اردمه‌ای» در وصیت‌نامه‌ای سرشار از شور ایمان، عشق به امام خمینی (ره) و ارادت به مکتب امام حسین (ع)، از انتخاب آگاهانه خود برای حضور در جبهه‌های حق علیه باطل می‌گوید؛ جوانی که بیعت با امام را عهدی ناگسستنی می‌دانست و تأکید می‌کرد حتی اگر بار‌ها زنده شود و بسوزد، هرگز از امام و راه او دست نخواهد کشید.
شهید «محمدهادی ابراهیمی» در بخشی از وصیت‌نامه خود، با تأکید بر پیروی از رهبری و ادامه راه شهدا، ملت ایران را به ایستادگی در جبهه حق در برابر باطل فراخوانده است.
شهید «سید عبدالله طالبیان» در وصیت‌نامه‌ای سرشار از مضامین قرآنی و عرفانی، از غفلت‌های خویش، مبارزه با نفس و دلبستگیهای دنیوی می‌گوید و با زبانی آمیخته به توبه و نیایش، از پروردگار طلب آمرزش می‌کند؛ نیایشی که در آن، سرمایه جان را پیشکش راه حق می‌داند و آرزوی قرار گرفتن در زمره مجاهدان و طالبان رحمت الهی را دارد.
شهید «امیدعلی آمارلو» در وصیت‌نامه خود، با تأکید بر زنده‌بودن شهدا در پیشگاه خداوند، از پدر و مادرش خواست به تربیت فرزندی در مسیر امام حسین (ع) افتخار کنند؛ او شهادت را سلاحی خونین برای واردکردن آخرین ضربه به پیکر دشمن می‌دانست و آرزو داشت در جرگه یاران سیدالشهدا (ع) قرار گیرد.
شهید «عباس کریمداد» در وصیت‌نامه خود، با هشدار نسبت به شایعه‌ها و توطئه‌هایی که با هدف منحرف‌کردن مردم صورت می‌گیرد، از امت اسلامی خواست فریب این توطئه‌ها را نخورند، تا پای جان در حمایت از امام خمینی (ره) استوار بمانند و مسیر امام را که همان مسیر الله است، دنبال کنند.
شهید «حسین کربلایی شیرزن» در وصیت‌نامه‌اش با یادآوری اینکه «ما امانتیم و باید به صاحبش برگردیم»، خانواده‌اش را به صبر فراخواند و با شوق دیدار خدا، راهی جبهه شد.
شهید «علی‌اکبر آذر افزا» در وصیت‌نامه‌اش از انتخابی بزرگ سخن می‌گوید؛ انتخابی میان دلبستگیهای دنیا و مسیر عبودیت. او با ایمان به وعده الهی، دفاع از دین و میهن را وظیفه خود دانست و در آخرین وصیت‌هایش از مردم خواست راه شهدا را ادامه دهند و امام را تنها نگذارند.
شهید «حسن بربری مقدم»، رزمنده‌ای که دل از دنیا بریده و جان خویش را در راه خدا ناچیز می‌دید، در وصیت‌نامه‌اش با ندای «وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللهِ أمواتاً» از انتخاب بزرگ خود می‌گوید؛ انتخابی برای دفاع از اسلام، مرز‌های ایران و آرمان‌های انقلاب. او از مادر و ملت ایران می‌خواهد همچون کوه استوار بمانند، لحظه‌ای از یاد خدا و امام غافل نشوند و راه شهدا را رها نکنند.
شهید «حیدر عابدی» رزمنده بسیجی، در عملیات خیبر و حین پیشروی به سوی جزیره مجنون مفقودالاثر شد و پس از ۱۰ سال، پیکر مطهرش به زادگاهش برگشت و روایت زندگی‌اش با همان آرزویی که در وصیت‌نامه نوشته بود، ماندگار شد: «چه بهتر حسینی‌وار مردن».
شهید «سید جواد عبدی» در وصیت خود می‌نویسد: از زمانی که امام حسین (ع) را شناختم و مظلومیت او را در کربلا درک کردم، آرزوی زیارت مرقد مطهرش را در دل پروراندم. حال اگر به کربلایش رسیدم، چه بهتر؛ و اگر در راه رسیدن به کربلا به لقاءالله نائل شدم، امیدوارم حسینِ زهرا (ع) مرا دریابد... در ادامه گزیده‌ای از وصیت نامه شهید سیدجواد عبدی را در نوید شاهد بخوانید.
شهید «حسین فیاضی» در وصیت خود می‌نویسد: در همه حال پشتیبان امام باشید، زیرا دستورات و فرامین امام راهگشای بشریت و تسکین دهنده دل‌های امت رنج کشیده و مستضعفین است... متن کامل وصیت نامه این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.
شهید علیرضا قنبریان، جوانی از خطه بجستان، در وصیت‌نامه خود با تأکید بر دفاع از اسلام، انقلاب اسلامی و میهن، شهادت را افتخاری بزرگ دانسته و خانواده و مردم را به ادامه راه شهدا، تبعیت از ولایت و پاسداری از ارزش‌های دینی دعوت کرده است.
شهید ابوالفضل شجری کلوخی، از رزمندگان شهرستان قوچان که در دهم شهریور ۱۳۶۵ در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل به شهادت رسید، در وصیت‌نامه خود با تأکید بر ایمان به خداوند، ولایت و راه شهدا، خانواده‌اش را به صبر و استقامت فرا می‌خواند و از مادر، همسر، برادر و خواهرانش می‌خواهد که شهادت را افتخاری بزرگ در مسیر دفاع از اسلام و انقلاب بدانند.
شهید علی رضاسرائی متولد شهرستان سبزوار ، در فرازی از وصیت‌نامه خود، توکل به خداوند و تکریم والدین را رمز موفقیت و سعادت می‌داند. او معتقد است پیروزی رزمندگان تنها حاصل حضور در میدان نبرد نبود، بلکه دعا‌های پدران و مادران نیز سهمی بزرگ در این مسیر داشت.
شهید بهروز احمدی وصیت‌نامه خود را با شهادت به یگانگی خداوند، رسالت پیامبر اکرم(ص) و ولایت حضرت علی(ع) آغاز می‌کند و ولایت را از ارکان اساسی ایمان می‌داند.شهید در ادامه با درود بر پیامبر اسلام(ص) و اهل‌بیت(ع)، به‌ویژه امیرالمؤمنین علی(ع)، یادآور می‌شود که آن حضرت در خانه خدا متولد شد و در خانه خدا به شهادت رسید و ندای جاودان «فُزتُ وَ رَبِّ الکَعبه» را نماد پیروزی حقیقی انسان مؤمن می‌داند.
شهید والامقام محمد چمنی در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «علاقه شما به خدا باید بیش از علاقه به زن و فرزند باشد». شهید محمد چمنی این جمله را زندگی کرد و سرانجام در عملیات کربلای ۵، جان را چون سند تعهدی نانوشته، تقدیم معبود نمود.
پروردگارا! رفتن در دست تو است؛ من نمی‌دانم چه موقع خواهم رفت ولی می‌دانم که از تو باید بخواهم مرا در رکاب امام زمانم قرار دهی و آن قدر با دشمنان قسم‌خورده‌ات بجنگم تا به فیض شهادت برسم.
عزیزانم! از قرآن مدد بجویید و از قرآن سرمشق بگیرید تا به گمراهی کشیده نشوید، این هدف قرآن است و این هدف همه انبیاء خداست.