شهید «رضا خرمی» از شهدای مدافع حرم است. همسرش در روایت از او می‌گوید: «درخانه‌ی پدریش یک اتاق دوازده متری داشتند که سی تا پله می‌خورد تا زیر زمین. حمام و دستشویی هم نداشت. من فقط بودن با او را می‌خواستم. او تمام خوشبختی‌ام بود.»

شهید سعید قارلقی از شهدای دوران دفاع مقدس است. در روایت از او آمده است: «بعد از شهادتش، دوستانش گفته بودند: سعید تا آخرین روز حسرت زیارت امام حسین(ع) را داشت ولی نشده که به زیارت برود. برای همین بعد از شهادت، سعید را به زیارت امام حسین(ع) می‌برند و دور حرم طواف می‌دهند.»

همسرشهید«سعید قارلقی» در روایت از او می‌گوید: «همسرم در دوران انقلاب خیلی فعال بود و یک لباس خاکی داشت که خیلی به آن علاقه داشت.»

شهید «مهدی نوروزی» از شهدای دوران دفاع مقدس است. مادرش بیان می کند: «زمان تولد مهدی در رویای صادقه چند خانم با لباس عربی به من گفتند: «فرزندی که قرار است به دنیا بیاید فرزند ماست و ما برای کمک به تو آمده‌ایم.»

شهید «محسن کمالی‌دهقان» از شهدای مدافع حرم است. هم‌رزمش در روایت از او می گوید: «قبل از رفتنش می‌گفت: "من می‌رم و وقتی برگردم کل کرج را می‌ترکانم." ما همگی تصور می کردیم محسن بعد از بازگشت از منطقه حتما می خواهد تا چند وقت از خاطرات سوریه بگوید و به اصطلاح خودی نشان دهد. اما در روز تشییع جنازه‌اش وقتی خیل عظیم جمعیت را دیدیم، فهمیدیم که منظور محسن چه بود.»

شهید «سیدمهدی یحیوی» از شهدای دوران دفاع مقدس است. به روایت از مادرش در این مطلب چند خاطره از کرامات این شهید گرانقدر را می آوریم که قطعه‌ای از بهشت خاطره یک معلمی است که در خواب مزار شهید را با نام «قطعه ای از بهشت» می بینید.

«شهیدحسن شاه‌بختی» از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در حالی‌که معلم بود به عنوان بی‌سیم‌چی در شلمچه به شهادت رسید. مروری بر زندگی و سیره این شهید را در نوید شاهد بخوانید.

همسرشهید رسولی کلایه نقل كرده است: «يك روز از جبهه برگشته بود كه به من گفت: مي‌خواهم بروم به منزل يكي از دوستانم. با هم رفتيم. در جنوب شهر ساكن بودند. محمدعلي گفت: دوستم به من پول داده كه وسيله‌اي برايش بخرم، خريديم و به آن‌ها تحويل داديم. يكي از فرزندان وي يك قرآن به محمدعلي هديه داد و بعدها متوجه شدم كه اين وسايل را خودش مي‌خريده است».

«شهیدصمد حمیدی پور» از شهدای دوران دفاع مقدس است. هم‌رزمش می گوید: «زمستان سال 1361 بود كه به اتفاق يكي از سرداران، به‌نام نانكلي، قرار جبهه رفتن را گذاشتيم. تعدادمان پنج نفر بود و خودمان را به نام 5 جانباز نامگذاري كرديم. بعد از دريافت كارت جنگي و بليط به راه‌آهن رفتيم و از آنجا به‌طرف منطقه جنوب حركت كرديم. به منطقه رسيديم. صمد را ديدم كه گفت: كمتر كسي از وجود اين گردان با خبر است، به همين دليل رعايت مسائل ايمني را بنماييد.»

یک عضو تشکل راویان ایثار در دیدار با خانواده «شهید خسروپرویزی» می نویسد که چگونه پیکر این شهید با هم‌رزمش عوض می شود. این روایت را در ادامه بخوانید.