گذری بر کلام و حیات طیبه «علی گندمی‌محمدآبادی»
شهید علی گندمی‌محمدآبادی در وصیت‌نامه خود فقط به آیه‌ای از سوره عمران را با مضمون «شهدا زنده اند و نزد پروردگارشان روزی می‌خورند» بسنده کرده است.
آیه‌ای که تمام وصیت شهید بود

نوید شاهد البرز؛ شهيد علي گندمي‌محمدآبادي که نام پدرش حسين است در پانزدهم شهریور 1350، در كرج متولد شد. وي پس از سپري كردن دوران كودكي در آغوش گرم خانواده در سن 7 سالگي به‌مدرسه رفت و تا كلاس چهارم ابتدايي درس خوانده‌است.

وی با‌شروع جنگ تحميلي به‌عضويت بسيج در آمد و فعاليت مي‌كرد تا اينكه از طريق بسيج براي اولين بار در سی و یکم خرداد ماه 1365، بهجبهه‌هاي حق عليه باطل شتافت و پس از جنگي سخت در مقابل دشمن در منطقه عملياتي مهران در «عمليات كربلاي يك» با اصابت تركش در هیجدهم تیرماه 1365، به شهادت رسید. تربت پاک شهید در گلزار شهدای علی‌آباد کرج نمادی از ایثار و استقامت در راه وطن است.

آیه‌ای که تمام وصیت شهید بود

در وصیت کوتاه شهید « علي گندمي‌محمدآبادي» آمده است:

بسم الله الرحمن الرحيم سوره مبارکه آل عمران آیه ۱۶۹
وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ﴿۱۶۹﴾
(
ای پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زنده‌اند، و نزد پروردگارشان روزی داده‌می‌شوند.

والسلام پنجم تیر ماه   1365


منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری

برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده