آنکه سی سال پیش شفا یافت، امروز مردم را با یادِ حسین(ع) شفا می‌دهد
همرزم شهید «حسین بینائیان» نقل می‌کند: «مادرش سخنرانی کرد: مردم! بچه‌های ما بهتر از قمربنی‌هاشم(ع) نیستن! همه فدای امام حسین(ع)!»
قسمت دوم خاطرات شهید «علیرضا اکبرزاده»
«علیرضا» هرچه از امام حسین(ع) می‌خواست، با اخلاصش می‌گرفت
شهید «علیرضا اکبرزاده» نقل می‌کند: «علی روحیات عجیبی داشت. همیشه دعا و نمازهایش را با چنان اخلاص و گریه‌ای می‌خواند که مدام به مادرم می‌گفتم: با این خلوصی که دارد، هرچه از امام حسین(ع) بخواهد، به او می‌دهد. سرانجام هم به آرزویش که شهادت بود، رسید.»
قسمت نخست خاطرات شهید «علیرضا اکبرزاده»
روایت همسر شهید از مردی اهل ایمان و ایثار
همسر شهید «علیرضا اکبرزاده» نقل می‌کند: «علی به مسائل اعتقادی بسیار پایبند بود و همیشه نماز اول وقت را بجا می‌آورد. به من توصیه می‌کرد، الگویم را حضرت زینب(س) قرار دهم. او انسانی مؤمن، معتقد، اهل دعا، ذکر و مسجد بود و صله‌رحم را به‌خوبی بجا می‌آورد.»
قسمت چهارم خاطرات شهید «نصرالله تفضلی»
ایستاد برای نگاه مادر
خواهر شهید «نصرالله تفضلی» نقل می‌کند: «کمکش کردیم. روی دوپایش ایستاد. چند قدمی هم راه رفت و به مادر گفت: ببین مادر! من حالم خوبه. ناراحت نباش!»
قسمت سوم خاطرات شهید «نصرالله تفضلی»
دلش برای خرمشهر می‌تپید
همسر شهید «نصرالله تفضلی» نقل می‌کند: «دو روزی بود که بستری شده بود. نفهمیدم چطور خودم را رساندم بیمارستان. همه جایش باندپیچی بود. حسرت یک ناله را به دلم گذاشت. فقط می‌گفت: خرمشهر! خرمشهر چی شد؟»
قسمت دوم خاطرات شهید «نصرالله تفضلی»
آنکه از شهادت یار خبر داشت، از شهادت خود غافل نبود
همسر شهید «نصرالله تفضلی» نقل می‌کند: «او و کمک‌خلبانش هر دو در آتش می‌سوزند. نصیریرادفر همان لحظه به شهادت می‌رسد. او زخمی میشود و در بیمارستان سوانح و سوختگی تهران بستری می‌گردد. راه میرود، افسوس میخورد و می‌گوید: «گفته بودم نصیری زودتر از من شهید میشود.»
قسمت نخست خاطرات شهید «نصرالله تفضلی»
روایتی از انس شهید «تفضلی» با قرآن
برادر شهید «نصرالله تفضلی» نقل می‌کند: «جانماز را از توی داشبرد ماشین درآورد و گفت: نماز می‌خونیم و بعد راه می‌افتیم. قرآن همیشه توی داشبرد ماشینش بود. فرصت‌هایی که پیش می‌آمد قرآن می‌خواند.»
ندای درونی او را به میدان مبارزه کشاند
پسرعموی شهید «حسن شاهی» نقل می‌کند: «حسن گفت: حقیقتش رو بخوای مثل اینکه کسی دائم من رو سرزنش می‌کنه و می‌گه نمی‌خوای اسلحه به زمین افتاده داداشت رو برداری؟»
معراج حسن در سایه قصه‌های مادر
خواهر شهید «حسن خدامی» نقل می‌کند: «مادر گفت: از من می‌خواد تا قصه ائمه رو براش بگم. انگار هیچ دردی نداشت و روی تخت خانه خوابیده بود. با دل و جان به قصه‌های مادر گوش می‌داد.»
انگار روح و جسمش پاک‌تر از قبل بود
خواهر شهید «غلامحسن گلابی» نقل می‌کند: «گفت: اصلاً هرکاری داری باید به خودم بگی، از خرید بیرون تا رفت‌وروب خونه و... زنبیل به دست از در بیرون رفت. هربار که به مرخصی می‌آمد، انگار روح و جسمش پاک‌تر از دفعه قبل شده بود.»