«حکیمه شکاریان» گفت: «ما معلمان و آموزگاران این سرزمین باید الگویمان شهدا باشند؛ چرا که شهدا از نفسشان گذشتند، از خودشان گذشتند و توانستند که به راه حق برسند، پس ما هم باید این راه را ادامه بدهیم.»

«مریم رستمی» گفت: «طبق فرموده مقام معظم رهبری، امام خامنه‌ای(حف)، باید هویت ایرانی و اسلامی و شخصیت ملی را در کودکان کشور زنده کنیم. دانش‌آموز باید به ایرانی بودن خود افتخار کند که افتخار هم دارد.»

سرهنگ «محمدحسن سلامی» گفت: «فلسطین و غزه مظلوم با الهام از آموزه‌های دینی خود و انقلاب اسلامی، چنین مقاومتی را در تاریخ ثبت کردند و برای همیشه یک ملت آبرومند و عزتمند باقی خواهند ماند.»

«محمدعلی مرادی‌حقیقی» گفت: «رژیم غاصب صهیونیستی، گستاخی را به حد کمال رسانده است. واجب بود که جلوی این جنایتکاران بایستیم و من پاسخ مقتدرانه سپاه پاسداران به این رژیم اشغالگر را ستایش می‌کنم.»

مادر شهید «علی‌اکبر ترشیزی» نقل می‌کند: «یک شب هم در رویا با پدرش دیدمش که در یک باغ سرسبز با میوه‌های فراوان است. به من گفت: بابا را هم آورده‌ام پیش خودم. به من هم یک کلید داد و گفت: هر وقت خواستی، بیا پیش ما تا در کنار هم باشیم.»

مهدی شکرالهی گفت: «ماه‌ها است که جهان شاهد بدترین جنایات رژیم منحوس صهیونیستی نسبت به مردم مظلوم غزه است. مردمی که کشته می‌دهند اما باز قهرمانه برای آزادی قدس ایستاده و تسلیم ظلم نمی‌شوند.»

محمد بقاء فرزند جانباز دفاع مقدس گفت: «ما هرچه داریم از شهدای عزیزمان است. پدرم نقل می‌کرد از شهدایی که در سخت‌ترین شرایط دست از قرائت و اجرای فرامین قرآن برنداشتند و خداوند هم خریدار آنها شد. من هم سعی کرده‌ام که راه شهدا را در این زمینه ادامه دهم. همه ما باید بدانیم که باید در حفظ دستاوردهای گران‌بهای شهدا کوشا باشیم.»

مرتضی خابوری گفت: جامعه ما تشنه فرهنگ ایثار و شهادت است. من با جوانان زیادی صحبت کرده‌ام که شاید نماز نمی‌خواندند، اما نسبت به شهدا تعصب داشتند و احترام خاصی قائل بودند. یکی از جاهایی که می‌توان به نحو احسنت سیره شهدا را به نسل امروزی منتقل کرد، مدارس هستند که تاثیرگذاری بالایی دارند.»

سکینه افتخاریان گفت: «شهید چند دقیقه پیش از شهادتش با همسرش تماس می‌گیرد و می‌گوید: خواب دیدم که در صحرای کربلا در رکاب امام حسین(ع) هستم، به شهادت رسیدم و در خون خود غلطیدم. خداحافظ این آخرین صحبت ما است.»

شیرافکن حافظی گفت: «برخی که ذکرشان حضرت زهرا(س) بود بر اثر اصابت گلوله و ترکش به پهلو به شهادت می‌رسیدند، برخی ذکرشان یا ابوالفضل(ع) بود و دستانشان قطع می‌گردید و برخی ذکر اباعبدالله‌الحسین(ع) را زمزمه می‌کردند و سرشان را به ارباب هدیه می‌دادند. رزمندگان ما ابوالفضل‌وار و حسین‌وار به شهادت رسیدند.»